ΤΑ ΦΥΛΛΟΚΑΡΔΙΑ  ΚΑΙ   ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ  ΦΥΤΑ  ΕΧΟΥΝ  ΚΑΡΔΙΑ!

 

Σχεδόν  όλοι γνωρίζουμε  τη χρησιμότητα  του  αίματος στον άνθρωπο, και ότι  το χρώμα του αίματος των θηλαστικών, των πτηνών των ερπετών και των ψαριών είναι κόκκινο.

Αυτό οφείλεται σε μια κόκκινη χρωστική ουσία, που περιέχει, την αιμοσφαιρίνη.

Η κυκλοφορία του του αίματος  διαμέσου της καρδιάς, των αρτηριών, των φλεβών και των τριχοειδών αγγείων επιτελεί διάφορες λειτουργίες όπως η μεταφορά θρεπτικών ουσιών, ορμονών, βιταμινών, θερμότητας και οξυγόνου στους ιστούς και την απομάκρυνση άχρηστων ουσιών που παράγονται κατά τον μεταβολισμό και του διοξειδίου του άνθρακα. Επιπρόσθετα, παρέχει άμυνα κατά των λοιμώξεων μέσω της δράσης των λευκών αιμοσφαιρίων και των αντισωμάτων.

 Σε αντίθεση  με  το χρώμα  αυτό,  το αίμα του χταποδιού περιέχει την πλούσια σε χαλκό αιμοκυανίνη για τη μεταφορά οξυγόνου. Αυτό κάνει το αίμα πολύ ιξώδες και χρειάζεται μεγάλη πίεση για άντληση σε όλο το σώμα· οι πιέσεις ... και  έχει  χρώμα  κυανοπράσινο.  ΓΑΡΙΔΕΣ, σουπιές  καλαμάρια.

Σε αυτούς τους  οργανισμούς, τα μαλάκια και τα αρθρόποδα,  το  αίμα δεν περιέχει αιμοσφαιρίνη αλλά αιμο-κ υ α ν ί ν η    κ α ι  έχει γαλανόλευκη απόχρωση. ΕΔΩ  ΒΡΙΣΚΕΙ  ΕΦΑΡΜΟΓΗ Ο  ΘΡΥΛΟΣ ΤΩΝ ΓΑΛΑΖΟΑΙΜΑΤΩΝ/βασιλιάδων και άλλων.

ΑΡΘΡΟΠΟΔΑ

 

 Η ακρίδα ανήκει στα αρθρόποδα. Τα αρθρόποδα περιλαμβάνουν τα αραχνίδια (αράχνες, σκορπιούς και συναφή), τα μαλακόστροκα (τα γνωστά καρκινοειδή , όπως είναι ο κάβουρας. ΠΡΟΣΟΧΗ!! Μαλακόστρακα όχι μαλάκια , όπως είναι το χταπόδι) και την μεγαλύτερη σε αριθμό ειδών ομάδα ζώων, τα έντομα*.

      ΚΑΡΔΙΑ   ΚΑΙ   ΑΙΜΑ   ΤΩΝ  ΦΥΤΩΝ

Στο αίμα  των ΦΥΤΩΝ    αναλογούν   κάποια άλλα υγρά, λευκού  κτρίως χρώματος, με αγγεία που μεταφέρουν γλυκόζη από τα φύλλα σε ολόκληρο το φυτό   που  αποτελούν το φλοίωμα    στηριζόμεμα  στην  βαρύτητα  και  την  αρχή των  σικοινωνούντων  δοχείων .  Τα μικροσκοπικά αγγεία που περιέχονται μέσα στα «νεύρα» των φύλλων αποτελούν τον αγωγό ιστό.   Η διαδικασία που επιτελείται στα στόματα των φύλλων και συντελεί στην απορρόφηση νερού και άλλων απλών ουσιών του εδάφους από τις ρίζες των φυτών.

Τα  φύλλα  των  φυτών  με τα στόματά τους  αποτελούν  το στομάχι και  το συκώτι   όπου γίνεται ο  μεταβολισμός.

            ΤΑ  ΦΥΛΛΑ  ΤΗΣ   ΚΑΡΔΙΑΣ  ΜΑΣ

ΛΕΜΕ  ΣΥΧΝΑ:   ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΑ ΦΥΛΛΟΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ή σ έχω  στα φύλλα  της  καρδιάς  μου . Αν το  δεχτούμε  αυτό, τότε  τα  σπλάχνα μας-που ελέγχονται  από το αυτόνομο νετροφυτικό μας  σύστημα-   είναι φαίνεται  ό,τι  φυλλώδες μέρος    υπάρχει  στο  φυτό!  Εχουμε δηλαδή  ασυνειδητοποίητη γνώση  της  προέλευσής μας;

Πού βρισκονται τα βασικά όργανα του σώματος (εικόνες)

Όμως πάρχει καρδιά; Πως λειτουργεί όλος αυτός ο μηχανισμός; Εχει  καρδιά;\ το φυτό;         Εδώ θα πούμε ότι ολόκληρο το φυτό λειτουργεί  σαν  καρδιά  όπως θα  δούμε  πιο κάτω ακολουθώντας τους  ρυθμούς του  Σύμπαντος. Και αυ΄το  επιτυγχάνεται μηχανικά  με τη βαρύτητα, τις αρχές των συγ κοινωνούντων  δοχείων   με  σιφωνοειδείς  δράσεις, τη διάχυση: την  τάση των μορίων μιας ουσίας να διασπείρονται από περιοχές υψηλότερης συγκέντρωσης προς τις περιοχές μικρότερης συγκέντρωσης. Η τάση αυτή εκδηλώνεται με αντίστοιχη μετακίνηση των μορίων. Αυτό σημαίνει πως η μετακίνηση των μορίων γίνεται και προς τις δύο κατευθύνσεις, με μεγαλύτερο ρυθμό από τη περιοχή της υψηλότερης συγκέντρωσης. Κάποια στιγμή οι συγκεντρώσεις εξισώνονται, που όμως δεν εμποδίζει την μετακίνηση των μορίων που συνεχίζεται, αυτή τη φορά, με σταθερό ρυθμό.   Όταν συμβαίνει διάχυση, μόρια από τα πυκνότερα διαλύματα μετακινούνται προς τα αραιότερα, μέχρι να εξισωθούν οι συγκεντρώσεις τους. Κατά τη διάχυση, η μεταφορά μορίων γίνεται παθητικά, δηλαδή δεν απαιτείται ενέργεια.  Τα κομμένα φύλλα δεν τροφοδοτούνται  με νερό και θρεπτικές ουσίες. Όταν κόψουμε ένα φύλλο, το οποίο πριν ήταν γεμάτο νερό, (μπορείτε να σκεφτείτε ένα μπαλόνι γεμάτο νερό το οποίο το τρυπάμε με μια βελόνα) σιγά σιγά θα αρχίσει να μαραίνεται.   Όσον αφορά το νερό, αυτό είναι που διατηρεί το φυτό όρθιο (όπως και τα φύλλα του). Η διαπνοή στα στόματα των φύλλων, δηλαδή η συνεχής απώλεια νερού από τα «ψηλά μέρη» του φυτού δημιουργεί ένα «κενό» το οποίο πρέπει να καλυφθεί με καινούργιο νερό. Αυτή η διαφορά, πολύ νερό στις ρίζες – λίγο νερό στις ρίζες, αναγκάζει το νερό/ η ατμοσφαιρική πίεση/ να κινηθεί από κάτω προς τα πάνω. Με αυτή την κίνηση του νερού συμπαρασύρονται απαραίτητα ιχνοστοιχεία από το έδαφος προς φυτό. Την κύρια πηγή τροφής του όμως, το φυτό την παράγει μόνο του . Με τη φωτοσύνθεση – που συντελείται στα «πράσινα μέρη» του φυτού – το διοξείδιο του άνθρακα σε συνδυασμό με το νερό μετατρέπονται σε γλυκόζη και οξυγόνο. Η γλυκόζη είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη του φυτού. Τέλος, το νερό κινείται από τα φύλλα, μέσω του φλοιώματος, σε όλα τα μέρη του φυτού μεταφέροντας τις θρεπτικές ουσίες που παρήχθησαν στα φύλλα. Λειτουργεί σαν «ταχυδρόμος» δηλαδή.           

  Φωτοσύνθεση είναι η διαδικασία κατά την οποία τα πράσινα φυτά και ορισμένοι άλλοι οργανισμοί μετασχηματίζουν τη φωτεινή ενέργεια σε χημική. Κατά την φωτοσύνθεση στα φυτά η φωτεινή ενέργεια δεσμεύεται και χρησιμοποιείται για τη μετατροπή διοξειδίου του άνθρακα και νερού σε οξυγόνο και ενεργειακά πλούσιες οργανικές ενώσεις, κυρίως υδατάνθρακες.πεψη.Η  κοιλιά  τους    είναι  τα  φύλλα. Τα φυτά  απορροφούν  το διοξείδιο του άνθρακα  και  αποδίδουν  οξυγόνο διότι δεν κάνουν καύσεις για ενέργεια. Παίρνουν ενέργεια από τον ήλιο.Αντίθετα  τα  ζώα απορροφούν  το οξυγόνο  και  αποδίδουν διοξείδιο του άνθρακα. 

                            Φθινόπωρο 2013  ΤΟ    ΣΤΟΜΑΧΙ 

Σε οργανισμούς όπως είναι οι μύκητες η πέψη γίνεται στο εξωτερικό περιβάλλον. Τα πρωτόγονα ζώα παρουσιάζουν ενδοκυτταρική πέψη, δηλαδή τα μόρια της τροφής εγκαθίστανται στα λεγόμενα κενοτόπια τροφής που βρίσκονται μέσα στο κύτταρο όπου και χωνεύονται εκεί

Το συχνό πότισμα του φυτού είναι αναγκαίο για τουλάχιστον 4 διαφορετικές λειτουργίες των φυτών. Η πυκνή διάταξη των κυττάρων της επιδερμίδας του φύλλου διακόπτεται από μικροσκοπικά ανοίγματα που ονομάζονται στόματα. Με τη βοήθεια των στομάτων το εσωτερικό του φύλλου επικοινωνεί με το περιβάλλον. Ως επί των πλείστον, τα στόματα βρίσκονται στην πάνω επιφάνεια των φύλλων.   

                        ΚΛΙΜΑ   ΚΑΙ  ΦΥΤΑ  

Ανάλογα  με το κλίμα ευδοκιμούν και τα  φυτά. Η ελιά π.χ. το πιο ευγενές, θεικό φυτό,  είναι γένος καρποφόρων δέντρων της οικογένειας των Ελαιοειδών (Oleaceae), ευδοκιμεί σε κλίματα εύκρατα χωρίς ακρότητες θερμοκρασίας (με μέση ετήσια θερμοκρασία 16οC) και υγρασίας, για αυτό είναι ευρύτατα διαδεδομένη στη μεσογειακή ζώνη (όπως στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Τουρκία, την Αλγερία και αλλού). Ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές του κόσμου, αρκεί η θερμοκρασία να μη κατέρχετα, περιοχές όπου αναπτύχθηκαν και πιο πολιτισμένες  φυλές. Ολο  αυτό το σκηνικό  θυμίζει την  πρωτογενή  δημιουργία  των  φυλών  του  ανθρώπου  πάνω  στη  Γη

                                                                        ΒΑΣΙΛΗΣ  ΠΑΝ. ΚΟΥΤΟΥΖΗΣ

                                                                     ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ -ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ

                                                                                                   22-10-19

 ΠΗΓΕΣ: ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΙΝΤΕΡΝΕΤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ -ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ