τα   σπηλαια  θα   παραδοθουν  στο   κοινο   τελη   του   2006

  

  Η αξιοποίηση   του σπηλαίου  Κάψια

                                        Επιμέλεια  - φωτογραφίες : Νίκος Θεοδωράκης

 

      Χρειάστηκε να περάσουν 110 χρόνια (!!!) για να υλοποιηθεί το αίτημα των πρώτων ερευνητών του σπηλαίου Κάψια, που το 1892 ζητούσαν την άμεση ανάδειξη του. Το σπήλαιο με τους περίφημους σταλακτίτες, σε λίγο καιρό ελπίζουμε - θα σταματήσει πλέον να ζει στην απομόνωση και την εγκατάλειψη, στις οποίες ήταν καταδικασμένο όλα αυτά τα χρόνια .

 

   ΑντικεΙμενο  του έργου, που ο επιλέξιμος   προϋπολογισμός του ανέρχεται στα  2.972.030,00 , αποτελούσε η απαλλοτρίωση του περιβάλλοντος χώρου καθώς και η εσωτερική διαμόρφωση της σπηλαιοδιαδρομής (φωτισμός, ηχητικά εφε και τεχνητή είσοδος). Επίσης η κατασκευή στον εξωτερικό χώρο του σπηλαίου κτιρίου ενημέρωσης των επισκεπτών του και σπηλαιολογικής εκπαίδευσης, κυλικείου και χώρου στάθμευσης.  

     Η "ΑΙΧΜΗ  επισκέφτηκε τα σπήλαια του Κάψια μαζί με τον δήμαρχο Μαντινείας Γιώργο Τσαγγούρη. Μαζί περπατήσαμε τα 330 μέτρα των διαδρόμων τους. Φωτογραφήσαμε τους υπέροχους σταλακτίτες και σταλαγμίτες τους που σχηματίζουν εικόνες απίστευτης ομορφιάς και μείναμε έκθαμβοι από την ποικιλία των χρωμάτων και ανταυγειών πού σχηματίζουν, μόλις το στιγμιαίο φλας της φωτογραφικής μηχανής πέσει επάνω τους! Με δυο φωτογραφικές μηχανές "παγιδεύσαμε" την απείρου κάλους ομορφιά που συναντήσαμε από τα πρώτα πενήντα μέτρα της διαδρομής και απορήσαμε: για την απάθεια που είχαν επιδείξει μέχρι χτες όλες οι κυβερνηθείς και η Τοπικά Αυτοδιοίκηση νια την ανάδειξη τους.

       

             Γ. ΤΣΑΓΓΟΎΡΗΣ: ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΑΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ 350 ΧΙΛ

 

    "Η ολοκλήρωση της ανάδειξης των σπηλαίων θα βοηθήσει σημαντικά στην αναβάθμιση της τουριστικής δραστηριότητας της περιοχής αφού θα αποτελέσει πόλο έλξης αφ' ενός για πολλούς επισκέπτες απ' την Ελλάδα και το εξωτερικό και αφ' ετέρου χώρος επιστημονικής μελέτης και εκπαίδευσης μαθητών και φοιτητών", τόνισε στην "ΑΙΧΜΗ" ο δήμαρχος Μαντινείας και σημείωσε ότι η προστασία και η ανάδειξη των μνημείων φυσικού κάλους πέρα από χρέος της Πολιτείας, αποτελεί και βασική δραστηριότητα οικονομικής ανάπτυξης, ενώ τόνισε και την ικανοποίηση του νια το γεγονός ότι είναι έτοιμες οι μελέτες.

 

                     ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ  ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ

 

     Η σύγχρονη ιστορία του σπηλαίου που παρουσιάζει όχι μόνο σπηλαιολογικό αλλά και ιστορικό ενδιαφέρον, ξεκινά το 1892, όταν γίνεται η πρώτη του εξερεύνηση από τους Γάλλους Γκαντουλώ και Βαλίς σε συνεργασία με τον τότε νομομηχανικό Αρκαδίας Ν. Σιδερίδη. Οι εξερευνητές μένουν έκπληκτοι από την μοναδική ομορφιά των σταλακτιτών, αλλά έντρομοι ανακαλύπτουν σε μία από τις τρεις αίθουσες κρανία και οστά ανθρώπων διαφόρων ηλικιών.

   "Ήταν ένα φοβερό θέαμα. Καμιά σαρανταριά κρανία ανθρώπινα και μακριά οστά ανακατεμένα,  υπήρχαν σε 2 - 3 μονοπάτια. Τα περισσότερα κρανία ανήκαν σε μικρά παιδιά. Πως αυτά τα άτομα μπήκαν μέσα ατό σπήλαιο και πως βρήκαν τόσο τραγικό ομαδικό θάνατο;" καταγράφουν στην έκθεση - μελέτη τους που δημοσιεύεται το 1911 στο γαλλικό περιοδικό SRELUNGA - οι πρώτοι ερευνητές του σπηλαίου. Η ομάδα θεωρεί ότι είναι απαραίτητη η αξιοποίηση του σπηλαίου και ζητά από την Εταιρία Σιδηροδρόμων Πελοποννήσου την κατασκευή ξενοδοχείου στον Κάψια και την οργάνωση υπηρεσίας ξεναγών με σκοπό την ανάδειξη του.

 

              

          ΟΙ   ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ   ΕΡΕΥΝΕΣ  ΣΤΟΝ ΥΠΟΓΕΙΟ  ΠΛΟΥΤΟ

 

    Το 1976 ομάδα επιστημόνων αποτελούμενη από τον βιολόγο Αντ. Μπαρ-τσιώκα, τον γιατρό Κωνστ. Μερδενισιάνο και τον ανθρωπολόγο Κωνστ. Ζαφειράτο μελετούν τα ανθρωπολογικά ευρήματα και καταλήγουν ατό συμπέρασμα ότι τα οστά ανήκουν σε πιστούς, που πνίγηκαν στη μία και μοναδική μεγάλη πλημμύρα του σπηλαίου που συνέβη μεταξύ 4ου και 5ου αιώνα μ.Χ, ενώ τελούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Δεν είναι γνωστό αν ήταν Χριστιανοί ή ειδωλολάτρες γιατί ενώ την ίδια εποχή λειτουργούσαν οι κατακόμβες στη Μήλο (συνεπώς μπορεί να το χρησιμοποιούσαν Χριστιανοί), στην Αρκαδία έχουμε το δεδομένο ότι οι κάτοικοι της περιοχής ήταν από τους τελευταίους που ασπάστηκαν το Χριστιανισμό και μέχρι τον 5ο αιώνα έχουμε δείγματα τελετών αφιερωμένων στον Πάνα.

     Από τότε έγιναν πολλές προσπάθειες αξιοποίησης του σπηλαίου - έχουν καταγραφεί προτάσεις της κοινοτικής αρχής του Κάψια το 1994, αλλά και ερωτήσεις στη Βουλή -από τους βουλευτές Πέτρο Κουναλάκη και  Σπύρο Δανέλλη (του Συνασπισμού) και Πέτρο Τατούλη (της Ν.Δ.) - οι οποίες, όμως έπεσαν στο κενό, καθώς η απάντηση του υπουργείου Πολιτισμού ήταν ότι "η επικινδυνότητα του σπηλαίου είναι μεγάλη λόγω της σχέσης που υπάρχει μεταξύ του υδροφόρου ορίζονται και των καταβόθρων" και οποιεσδήποτε τεχνικές εργασίες δεν θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν την ασφάλεια των σπηλαίων.

      Βέβαια, η απάντηση αυτή έχει και τον αντίλογο της, αφού οι κάτοικοι του Κάψια και των Σημιάδων υποστηρίζουν ότι γνωρίζουν τη θέση μιας μεγαλύτερης καταβόθρας η οποία αποστράγγιζε όλη την περιοχή, την οποία, όμως, έφραξαν οι Τούρκοι φεύγοντας από την Αρκαδία, με σκοπό να πλημμυρίσει ο ονομαστός και παραγωγικός κάμπος του Κάψια και έτσι να εκδικηθούν τους κατοίκους του.

   Πάντως, το σίγουρο είναι ότι η σύντομη ολοκλήρωση του έργου δημιουργεί νέες ελπίδες στους κατοίκους που πιστεύουν ότι η αξιοποίηση του σπηλαίου θα δώσει νέα ζωή σε ολόκληρη τη Μαντινεία.

                                             ΑΙΧΜΗ  της  Αρκαδίας  φύλλο 136/ 26-10-2004       

 

 Κεντρική σελίδα